Ormit Talent: Van jezelf tegenkomen onder druk naar leiderschap met impact

De context

Bij Ormit Talent draait een traineeship om meer dan professionele ontwikkeling. Jonge professionals worden opgeleid tot leiders die niet alleen zichzelf kennen, maar ook anderen in beweging kunnen brengen.

In het eerste jaar ligt de nadruk op persoonlijk leiderschap: wie ben ik, waar liggen mijn kwaliteiten en welke patronen sturen mijn gedrag?

In het tweede jaar verschuift de focus naar de volgende stap: hoe beïnvloed je anderen, hoe werk je effectief samen en hoe geef je leiding vanuit verbinding?

Halverwege het tweede jaar organiseert Ormit daarom de Stop & Go: een moment waarop trainees bewust stilstaan bij hun ontwikkeling én bij de samenwerking binnen de groep.

Voor dit onderdeel zocht Ormit Talent een trainingspartner die verder ging dan theorie alleen.

Nicole Tap, Talent Development Manager bij Ormit Talent, ervaarde Mind the Body eerst vanuit haar eigen deelname aan de training Leiderschap Onder Druk. Die ervaring maakte direct indruk.

Juist daarom besloot Ormit Talent deze ervaringsgerichte aanpak onderdeel te maken van het ontwikkelprogramma.

De uitdaging

Na een jaar intensief samen optrekken kenden de trainees elkaar goed. Ze waren gewend om te reflecteren en hadden al veel geleerd over zichzelf.

De volgende stap was uitdagender.

Niet alleen jezelf begrijpen.

Maar ook invloed hebben op de mensen om je heen.

Veel persoonlijke leerdoelen gingen over zichtbaarder worden, grenzen aangeven, hulp vragen, verantwoordelijkheid loslaten, jezelf uitspreken en meer vertrouwen op je eigen oordeel.

Nicole zag dezelfde patronen terug in de samenwerking. Trainees wilden het graag goed doen, namen snel verantwoordelijkheid over en vulden regelmatig voor elkaar in wat iemand nodig had. Vanuit betrokkenheid hielpen ze elkaar, maar daardoor namen ze elkaar soms juist de ruimte af om zelf eigenaarschap te pakken.

Daarnaast bleven sommige observaties onuitgesproken. De groep voelde veel veiligheid, maar kon elkaar nog scherper uitdagen om uit de comfortzone te stappen.

Het doel van de Stop & Go was daarom helder: niet nóg meer inzichten verzamelen over jezelf, maar ervaren welk effect jouw gedrag heeft op anderen.

Het proces

Tijdens de trainingsdag werden fysieke uitdagingen afgewisseld met reflectie en coaching. Niet de fysieke prestatie stond centraal, maar het gedrag dat onder druk vanzelf zichtbaar wordt.

De oefeningen fungeerden als een spiegel.

Patronen die tijdens het traineeship al regelmatig zichtbaar waren, kwamen onder fysieke druk direct terug.

Vooral de brancard-oefening maakte veel los. De groep moest letterlijk samen een last dragen. Daarbij werd zichtbaar wie automatisch de leiding nam, wie verantwoordelijkheid overnam, wie zich inhield en wie moeite had om hulp te vragen.

Tijdens de reflecties werden deze situaties direct gekoppeld aan de persoonlijke leerdoelen van de trainees. Daardoor ontstond niet alleen begrip voor het eigen gedrag, maar vooral bewustwording van de impact daarvan op de groep.

Volgens Nicole zat juist daarin de kracht van de training.

“Het is wel militair, maar het is niet hard. Die liefde werd ook gevoeld daarin, waardoor mensen de ruimte voelden om dat te delen.”

Doordat veiligheid en confrontatie hand in hand gingen, durfden deelnemers patronen bespreekbaar te maken die normaal onder de oppervlakte bleven.

De belangrijkste inzichten

Een belangrijk inzicht was dat veel trainees van nature veel verantwoordelijkheid naar zich toetrekken. Niet omdat iemand daarom vraagt, maar omdat ze denken dat het sneller, beter of prettiger is voor de ander.

Tijdens de oefeningen werd zichtbaar dat helpen soms juist betekent dat je iemand verantwoordelijkheid ontneemt.

Ook ontdekten deelnemers dat hardnekkige patronen zich onder druk direct opnieuw laten zien. Een deelnemer die al langere tijd worstelde met hulp vragen, merkte opnieuw hoe automatisch zij alles zelf bleef dragen. Een ander ontdekte tijdens een fysieke oefening dat stoppen niet hetzelfde is als falen, maar juist kan betekenen dat je bewust je eigen grens aangeeft.

Juist doordat deze inzichten niet alleen werden besproken, maar ook letterlijk werden ervaren, kwamen ze veel dieper binnen. 

Het resultaat

Voor Ormit Talent was het doel van de Stop & Go om de stap te maken van persoonlijke ontwikkeling naar sterkere samenwerking binnen de groep.

Volgens Nicole is dat gelukt.

“Je merkte dat ze elkaar daarna meer durfden te challengen, scherpere doelen hadden gesteld van wat zijn we nou eigenlijk als team en wat mogen we van elkaar vragen. Dat is helemaal behaald.”

De impact bleef bovendien niet beperkt tot de trainingsdag. Tijdens intervisies en vervolgsessies kwamen de oefeningen regelmatig terug als gezamenlijke referentie. Een korte verwijzing naar een situatie uit de training was vaak al genoeg om oude patronen te herkennen en het gesprek opnieuw aan te gaan.

Daardoor werd de Stop & Go geen los onderdeel van het traineeship, maar een gedeelde ervaring waarop de groep gedurende de rest van het programma kon blijven terugvallen.

Volgens Nicole is dat precies de kracht van ervaringsleren.

“Het is een fysieke, lichamelijke ervaring die je bewust maakt van je eigen beperkende overtuigingen. Je komt jezelf op een heel andere manier tegen. Dat maakt het heel verfrissend en heel eye-opening.”